W środę, 5 sierpnia, Klasztor Karmelitów Bosych w Zwoli był kolejnym przystankiem peregrynacji relikwii św. Teresy od Dzieciątka Jezus oraz jej świętych Rodziców – Zelii i Ludwika Martin. Był to dzień i noc modlitwy, których centrum stanowiła wieczorna Eucharystia i wspólne odkrywanie duchowego przesłania rodziny Martin.

Po uroczystym powitaniu relikwii w południe sprawowana była Msza Święta, rozpoczynająca czas nawiedzenia. W ciągu dnia wierni mogli zatrzymać się na osobistej modlitwie, a także wysłuchać dwóch konferencji wygłoszonych przez naszego współbrata o. Piotra Bajgera OCD. Pierwsza ukazywała obecność Maryi w życiu Zelii, Ludwika i Teresy, druga prowadziła do refleksji nad komunią świętych i wstawiennictwem tych, którzy poprzedzili nas w drodze do domu Ojca.

Wieczorem wspólnota oraz przybyli wierni uczestniczyli w Eucharystii, po której rozpoczęło się czuwanie modlitewne. Nie miało ono charakteru nieustannie wypełnionego słowami. Po części słowno-muzycznej nastał czas ciszy – ciszy, która w duchowości Karmelu jest przestrzenią słuchania Boga.

O północy rozpoczęła się godzinna medytacja, podczas której odczytywano fragmenty listów świętych małżonków Zelii i Ludwika Martin. Ich proste, pełne wiary i wzajemnej miłości słowa pomagały odkrywać, że świętość rodzi się przede wszystkim w codzienności: w obowiązkach, trosce o rodzinę, cierpliwości i zaufaniu Bogu.

Po zakończeniu medytacji ponownie zapanowała cisza, która trwała aż do świtu. O godzinie 6:00 wspólnota zakonna wraz z uczestnikami nawiedzenia modliła się Liturgią Godzin, a godzinę później sprawowana była uroczysta Eucharystia ze święta Przemienienia Pańskiego.

Po Mszy Świętej nastąpiło pożegnanie relikwii. O godzinie 8:00 wyruszyły one w dalszą drogę (Puszczykowo, Poznań).

Hasło peregrynacji – „Przez ufność do miłości” – wybrzmiewało w Zwoli nie tylko w słowach, ale przede wszystkim w atmosferze całego czuwania. Modlitwa, Eucharystia, milczenie i rozważanie listów rodziny Martin prowadziły uczestników do odkrycia, że święci nie zatrzymują uwagi na sobie. Są świadkami Ewangelii, którzy swoim życiem wskazują na Chrystusa i uczą, że droga świętości rozpoczyna się od codziennej ufności Bogu.